๒. ยวกลาปิยเถราปทาน (๓๕๒) เล่ม ๓๒

นคเร อรุณวติยา อาสึ ยวสิโก ตทา

ปนฺเถ ทิสฺวาน สมฺพุทฺธํ ยวกลาปํ อปตฺถรึ. <1243>

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นคนทำนาข้าวเหนียวอยู่ในกรุงอรุณวดี ได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่หนทาง จึงลาดฟ่อนข้าวเหนียวถวาย (ให้ประทับ)

อนุกมฺปโก การุณิโก สิขี โลกคฺคนายโก

มม สงฺกปฺปมญฺญาย นิสีทิ ยวสนฺถเร.

พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้ทรงอนุเคราะห์ ทรงมีพระกรุณา เป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก ทรงทราบความคิดของข้าพเจ้า จึงประทับนั่งบนเครื่องลาดฟ่อนข้าวเหนียว

ทิสฺวา นิสินฺนํ วิมลํ มหาฌายึ วินายกํ

ปาโมชฺชํ ชนยิตฺวาน ตตฺถ กาลํกโต อหํ.

ข้าพเจ้าเห็นพระองค์ผู้ปราศจากมลทิน ผู้เพ่งพินิจมาก ผู้นำวิเศษ ประทับนั่งแล้ว จึงเกิดความปราโมทย์ ได้สิ้นชีวิตลง ณ ที่นั้น

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ยวตฺถเร อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการลาดฟ่อนข้าวเหนียว

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ยวกลาปิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ยวกลาปิยตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระยวกลาปิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ยวกลาปิยเถราปทานที่ ๒ จบ