พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สัททสัญญิกวรรค
๓. กิงสุกปูชกเถราปทาน (๓๕๓) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๕๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในสัททสัญญิกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สัททสัญญิกวรรค กิงสุกปูชกเถราปทาน (๓๕๓) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๔๕–๕๔๖
๓. กิงสุกปูชกเถราปทาน
บุพประวัติของพระกิงสุกปูชกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการเห็นดอกทองกวาวแล้วนึกบูชา
(ท่านพระกิงสุกปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๕๕} [๑๑] เราได้เห็นต้นทองกวาวกำลังออกดอกบาน จึงประนมมือน้อม ระลึกถึงพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ได้บูชาในอากาศ[๑๒] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระกิงสุกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ กิงสุกปูชกเถราปทานที่ ๓
๔. สโกฏกโกรัณฑทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระสโกฏกโกรัณฑทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกหงอนไก่
(ท่านพระสโกฏกโกรัณฑทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๕๖} [๑๔] เราได้พบรอยพระบาทที่พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขีผู้เป็นเผ่าพันธุ์ ของโลกทรงเหยียบไว้ จึงห่มหนังเสือเฉวียงบ่าข้างหนึ่งได้ไหว้ รอยพระพุทธบาทอันประเสริฐแล้ว[๑๕] เห็นต้นหงอนไก่ที่ขึ้นอยู่บนดินมีดอกบานจึงได้เด็ดเอามาพร้อม ทั้งก้านบูชาลายจักรที่รอยพระบาท
[๑๖] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา
[๑๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสโกฏกโกรัณฑทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สโกฏกโกรัณฑทายกเถราปทานที่ ๔
จบ ๓. กิงสุกปูชกเถราปทาน (๓๕๓)