๓. เวลุวผลิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

นัยว่า ท่านพระโกลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ โกลทายกเถราปทานที่ ๒

๓. เวลุวผลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเวลุวผลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายมะตูม

(ท่านพระเวลุวผลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๓} [๑๕] เราสร้างอาศรมไว้อย่างสวยงามใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา อาศรมนั้นเกลื่อนไปด้วยต้นมะตูม เป็นที่รวมหมู่ไม้นานาชนิด[๑๖] เราเห็นผลมะตูมมีกลิ่นหอมจึงระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด เราทั้งยินดีทั้งสลดใจเอาลูกมะตูมใส่หาบจนเต็ม[๑๗] ได้เข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้าพระนามว่ากกุสันธะ แล้วถวายลูกมะตูมสุกแด่พระองค์ผู้ทรงเป็นเนื้อนาบุญ เป็นนักปราชญ์ด้วยใจอันผ่องใส[๑๘] ในกัปนี้เอง เราได้ถวายลูกมะตูมสุกใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายลูกมะตูมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายมะตูม[๑๙-๒๑] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระเวลุวผลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เวลุวผลิยเถราปทานที่ ๓

๔. ภัลลาตกทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระภัลลาตกทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายลูกรกฟ้า

(ท่านพระภัลลาตกทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๔} [๒๒] พระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณเหมือนทองคำ มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ ผู้ประหนึ่งว่าต้นพญาสาละที่กำลังออกดอกบานสะพรั่ง เป็นพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด กำลังเสด็จไปทางท้ายป่าใหญ่[๒๓] เราตกแต่งเครื่องลาดที่ทำด้วยหญ้าแล้วได้ทูลอาราธนาว่า “ขอพระพุทธเจ้าได้ไปรดอนุเคระห์ข้าพระองค์ด้วยเถิดข้าพระองค์ปรารถนาจะถวายภิกษา”

[๒๔] พระพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสีผู้อนุเคราะห์ ประกอบด้วยพระกรุณา มีพระยศใหญ่ ได้ทรงทราบความดำริของเรา จึงเสด็จแวะที่อาศรมของเรา

[๒๕] ครั้นแล้ว พระองค์ได้ประทับบนเครื่องลาดที่ทำด้วยหญ้า เราได้หยิบผลไม้รกฟ้ามาถวายแต่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริจสุด