๙. ปุนนาคปุปผิยเถราปทาน (๑๕๙) เล่ม ๓๒

[๔๓] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราโปรยดอกไม้ใดไว้ ด้วยความเลื่อมใสนั้น เราไม่เข้าถึงทุคติเลย[๔๔] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนาม ว่ามหารถะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระนาคปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ นาคปุปผิยเถราปทานที่ ๘

๙. ปุนนาคปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุนนาคปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกบุนนาค

(ท่านพระปุนนาคปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๑} [๔๖] เราเป็นนายพรานเข้าไปอาศัยป่าใหญ่อยู่ เห็นดอกบุนนาค บานสะพรั่งจึงระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด[๔๗] เราจึงเก็บเอาดอกบุนนาคนั้นซึ่งมีกลิ่นหอมตลบอบอวลแล้ว ได้ก่อเป็นสถูปที่กองทรายบูชาแด่พระพุทธเจ้า

[๔๘] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔๙] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่า ตโมนุทะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๕๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุนนาคปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุนนาคปุปผิยเถราปทานที่ ๙

๑๐. กุมุททายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระกุมุททายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกบัวโกมุท

(ท่านพระกุมุททายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๒} [๕๑] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีสระใหญ่เกิดเองที่ดาดาษด้วย ดอกปทุมและดอกอุบล สะพรั่งไปด้วยดอกบุณฑริก[๕๒] ในกาลนั้น เราเป็นนกมีนามว่ากุกกุฏะ มีศีล สมบูรณ์ด้วยวัตร ฉลาดในบุญและมิใช่บุญ อาศัยอยู่ใกล้สระนั้น[๕๓] พระมหามุนีพระนามว่าปทุมุตตระผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา เสด็จสัญจรไปในที่ไม่ไกลสระนั้น