๘. นาคปุปผิยเถราปทาน (๑๕๘) เล่ม ๓๒

[๓๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติณสูลกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติณสูลกเถราปทานที่ ๗

๘. นาคปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระนาคปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการโปรยดอกกากะทิงที่ทางเสด็จ

(ท่านพระนาคปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๐} [๓๙] เราเป็นพราหมณ์มีนามชื่อว่าสุวัจฉะ เป็นผู้รู้จบมนต์ แวดล้อม ด้วยพวกลูกศิษย์ของตน อาศัยอยู่ระหว่างภูเขา[๔๐] พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้สมควรรับเครื่องบูชา พระองค์ ทรงประสงค์จะรื้อถอนเราขึ้น จึงเสด็จมายังสำนักของเรา[๔๑] พระองค์เสด็จจงกรมอยู่ในเวหาสเหมือนประทีปที่ลุกโพลงแล้ว ฉะนั้น ทรงทราบความยินดีของเราแล้วได้บ่ายพระพักตร์ไป ทางทิศตะวันออกเสด็จหลีกไป[๔๒] ก็เราได้เห็นความน่าอัศจรรย์อันไม่เคยมีเลย น่าขนพองสยองเกล้านั้นแล้ว จึงเก็บเอาดอกกากะทิงไปโปรยลงที่ทางเสด็จไป

[๔๓] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราโปรยดอกไม้ใดไว้ ด้วยความเลื่อมใสนั้น เราไม่เข้าถึงทุคติเลย[๔๔] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนาม ว่ามหารถะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระนาคปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ นาคปุปผิยเถราปทานที่ ๘

๙. ปุนนาคปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุนนาคปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกบุนนาค

(ท่านพระปุนนาคปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๑} [๔๖] เราเป็นนายพรานเข้าไปอาศัยป่าใหญ่อยู่ เห็นดอกบุนนาค บานสะพรั่งจึงระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด[๔๗] เราจึงเก็บเอาดอกบุนนาคนั้นซึ่งมีกลิ่นหอมตลบอบอวลแล้ว ได้ก่อเป็นสถูปที่กองทรายบูชาแด่พระพุทธเจ้า