๖. อัชชุนปุปผิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

อัชชปุปผิยเถราปทานที่ ๖ (๕๑๖)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกรกฟ้า

[๑๐๖] ครั้งนั้น เราเป็นกินนรอยู่ที่ใกล้

ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา ได้เห็นพระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี ผู้ไม่พ่ายแพ้

มีความเลื่อมใสโสมนัส และด้วย

การตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างกินนรแล้ว ได้

ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

เราได้เป็นจอมเทพเสวยราชสมบัติใน

เทวโลก ๓๖ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเสวยราชสมบัติอันใหญ่ ๑๐ ครั้ง

ได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์

ทุกวันนี้ เราควรแก่การบูชาในศาสนาของพระ-ศากยบุตร

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอัชชุนปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบอัชชุนปุปผิยเถราปทาน

กุฏชปุปผิยเถราปทานที่ ๗ (๕๑๗)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกอัญชันเขียว

[๑๐๗] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มี

ภูเขาลูกหนึ่งชื่อว่า อัจจละ พระพุทธเจ้าพระนามว่าสุทัสสนะ ประทับอยู่ที่ซอกเขา

เราถือดอกไม้ที่เกิดในป่าหิมพานต์ เหาะ

ขึ้นอากาศที่นั้น เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ข้าม

พ้นโอฆะ ไม่มีอาสวะ

ครั้งนั้นเราถือเอาดอกอัญชันเขียวจบ

เหนือเศียรเกล้าแล้ว บูชาแด่พระสยัมภูพุทธเจ้า

ผู้แสวงหาประโยชน์ใหญ่

ในกัปที่ ๓ แต่กัปนี้ เราได้เอาดอกไม้

ใดบูชา ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้

เป็นผลแห่งพุทธบูชา

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระกุฏชปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบกุฏชปุปผิยเถราปทาน