๔. นาคปุปผิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

๕. นาคปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระนาคปุผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกกากะทิง

(ท่านพระนาคปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๐๕} [๒๓] เราได้บูชาพระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณเปล่งปลั่งดังทองคำ ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ที่กำลังเสด็จดำเนินอยู่บนถนนด้วยดอกกากะทิง[๒๔] ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาด้วยดอกไม้ไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๕-๒๗] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระนาคปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ นาคปุปผิยเถราปทานที่ ๕

๖. อัชชุนปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัชชุนปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกรกฟ้าขาว

(ท่านพระอัชชุนปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๐๖} [๒๘] ครั้งนั้นเราเป็นกินนรอยู่ที่ใกล้ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา ได้พบพระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร[๒๙] จึงมีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส เกิดความปราโมทย์ ประนมมือ ไหว้แล้วถือดอกรกฟ้าขาวมาบูชาพระสยัมภู[๓๐] ด้วยกรรมที่เราทําไว้ดีแล้วนั้นและด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราละร่างกินนรแล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์[๓๑] เราได้เป็นจอมเทพเสวยราชสมบัติในเทวโลก ๓๖ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรติเสวยราชสมบัติอันใหญ่ ๑๐ ครั้ง[๓๒] ได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณนานับมิได้ พืชอันหว่านในเนื้อนาดีคือพระสยัมภูได้สำเร็จผลเป็นอันดีแก่เราแล้ว[๓๓] กุศลของเรามีอยู่ เราบวชเป็นบรรพชิต ทุกวันนี้เราเป็นผู้ควร แก่การบูชาในศาสนาของพระศากยบุตร[๓๔-๓๖] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระอัชชุนปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัชชุนปุปผิยเถราปทานที่ ๖