พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ปรรณทายกวรรค
๓. ปัจจุคคมนิยเถราปทาน (๒๘๓) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๘๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในปรรณทายกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ปรรณทายกวรรค ปัจจุคคมนิยเถราปทาน (๒๘๓) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๕๓–๔๕๔
นัยว่า ท่านพระผลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ ผลทายกเถราปทานที่ ๒
๓. ปัจจุคคมนิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระปัจจุคคมนิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการต้อนรับ
(ท่านพระปัจจุคคมนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๘๕} [๑๑] เรามีใจผ่องใสได้ทำการต้อนรับพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะผู้องอาจในหมู่นรชน ผู้ส่องโลกให้สว่างไสว ทรงเยียวยาโลกทั้งปวง[๑๒] เสด็จเที่ยวอยู่ในป่าดังราชสีห์ องอาจดังม้าอาชาไนย สวยงาม ดังต้นรกฟ้า ซึ่งกำลังเสด็จมา
[๑๓] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ต้อนรับพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้องอาจในหมู่นรชน ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการต้อนรับ[๑๔] ในกัปที่ ๒๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชน พระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าปริวาระ มีกำลังมาก[๑๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล
นัยว่า ท่านพระปัจจุคคมนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ ปัจจุคคมนิยเถราปทานที่ ๓
๔. เอกปุปผิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระเอกปุปผิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกไม้
(ท่านพระเอกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๘๖} [๑๖] ในกาลนั้น เราเป็นปีศาจอยู่ที่ประตูเมืองด้านทิศใต้ เรา ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีกิเลส มีพระรัศมีเปล่งปลั่ง ดังดวงจันทร์[๑๗] เราได้ถวายดอกไม้ดอกหนึ่งแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้เลิศกว่านรชน ทรงแสวงหาประโยชน์เกื้อกูลแก่โลกทั้งปวง ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่[๑๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายดอกไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล
จบ ๓. ปัจจุคคมนิยเถราปทาน (๒๘๓)