๑. นฬมาลิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

นฬมาลิยวรรคที่ ๔๘

นฬมาลิยเถราปทานที่ ๑ (๔๗๑)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายพวงดอกอ้อ

[๖๑] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ผู้สมควรรับเครื่องบูชา เป็นนายกของโลก กำลังเสด็จไปทางชายป่าใหญ่

เราหยิบพวงดอกไม้อ้อและออกไปใน

ทันใดนั้น ได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้ข้ามโอฆะได้แล้ว ไม่มีอาสวะ ณ ที่นั้น

เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ได้เอาพวง

ดอกไม้อ้อบูชาพระพุทธเจ้าผู้เป็นทักขิเณยยบุคคล

ผู้มีความเพียรใหญ่ ทรงอนุเคราะห์โลกทั้งสิ้นในกัปทั้ง ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้ดอกไม้ใดบูชา ด้วยการบูชา เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระนฬมาลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบนฬมาลิยเถราปทาน

มณิปูชกเถราปทานที่ ๒ (๔๗๒)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยแก้วมณี

[๖๒] พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง ใคร่ต่อความสงบ ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง เสด็จไปในอากาศ

สระใหญ่มีอยู่ในที่ไม่ไกลป่าหิมวันต์ ภพ

ของเราอันบุญกรรมประกอบดีแล้ว มีอยู่ในสระนั้น

เราออกจากภพได้เห็นพระผู้นำโลก ผู้ทรง

รุ่งเรืองเหมือนต้นราชพฤกษ์ โชติช่วงเหมือนดังกับไฟลุกโพลง

เราได้เห็นดอกไม้ชนิดหนึ่งที่มีในป่า

เปลี่ยว คิดว่าจักบูชาพระผู้นำโลก ทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ได้ถวายบังคมพระศาสดา

เราหยิบแก้วมณีที่ศีรษะของเรา บูชาพระผู้นำด้วยความปรารถนาว่า ด้วยการเอาแก้วมณีบูชานี้ ขอจงมีวิบากอันดี

พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรง

รู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ประทับอยู่ในอากาศ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

ขอความดำริของท่านจงสำเร็จเถิด ท่าน

จงได้สุขอันไพบูลย์ ด้วยการบูชาแก้วมณีนี้ ขอท่านจงได้เสวยยศอันใหญ่หลวงเถิด