๗. คิริเนลปูชกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ทัณฑทายกเถราปทานที่ ๖ (๕๒๖)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายไม้เท้า

[๑๑๖] ครั้งนั้น เราเข้าไปยังป่าใหญ่

คัดเอาไม้ไผ่มาทำเป็นไม้เท้า ถวายแด่พระสงฆ์

เรากราบไหว้ท่านผู้มีวัตรอันงามด้วยจิต

เลื่อมใสนั้น ถวายไม้เท้าแล้วเดินบ่ายหน้าไปทาง

ทิศอุดร

ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายไม้เท้า

ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายไม้เท้านั้น เราไม่

รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายไม้เท้า

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว...คำสอนของ

พระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระทัณฑทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบทัณฑทสยกเถราปทาน

คิริเนลปูชกเถราปทานที่ ๗ (๕๒๗)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกอัญชันเขียว

[๑๑๗ ] เมื่อก่อน เราเป็นพรานเนื้อเที่ยว

อยู่ในป่า ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี

ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง

เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัสในพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้ประกอบด้วยพระมหากรุณาทรงยินดีในประโยชน์เกื้อกูลแก่สรรพสัตว์ จึงได้บูชาด้วยดอกอัญชันเขียว

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระ-พุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระคิริเนลปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบคิริปูชกเถราปทานที่ ๘ (๕๒๘)

โพธิสัมมัชชกเถราปทานที่ ๘ (๕๒๘)

ว่าด้วยผลแห่งการกวาดลานโพธิ์

[๑๑๘] ในกาลก่อน เราเก็บใบโพธิ์ที่

ถูกทิ้งไว้ ณ ลานพระเจดีย์เอาไปทิ้งเสีย เราจึงได้คุณ ๒๐ ประการ

ด้วยเดชแห่งกรรมนั้น เมื่อเรายังท่อง-

เที่ยวอยู่ในภพน้อยภพใหญ่ ย่อมท่องเที่ยวไปแต่ในสองภพ คือ ในเทวดาและมนุษย์