๒. โมรหัตถิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

โมรหัตถิยเถราปทานที่ ๒ (๔๕๒)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายกำหางนกยูง

[๔๒] เราถือกำหางนกยูงเข้าไปเฝ้าพระ

โลกนายก เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้ถวาย

กำหางนกยูง

ด้วยกำหางนกยูงนี้ และด้วยการตั้งเจตนา

ไว้ ไฟ ๓ กองของเราจึงดับสนิทแล้ว เราได้สุข

อันไพบูลย์

โอ พระพุทธเจ้า โอ พระธรรม โอ

สัมปทาแห่งพระศาสดาของเรา เราถวายกำหาง

นกยูงแล้ว ได้ความสุขอันไพบูลย์

ไฟ ๓ กองของเราดับสนิทแล้ว เราถอน

ภพขึ้นได้ทั้งหมดแล้ว อาสวะทั้งปวงหมดสิ้นไป

แล้ว บัดนี้ภพใหม่มิได้มี

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้เราได้ถวายทานใด

ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายกำหางนกยูง

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระโมรหัตถิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบโมรหัตถิยเถราปทาน

สีหาสนพิชิยเถราปทานที่ ๓ (๔๕๓)

ว่าด้วยผลแห่งการพัดพุทธอาสน์

[๔๓] เราได้ไหว้โพธิพฤกษ์ของพระผู้มี

พระภาคเจ้าพระนามว่าติสสะ ได้ถือเอาพัดวีชนี

พัดอาสนะทองในที่นั้น

ในกัปที่ ๙๒ แต่กัปนี้ เราได้พัดอาสนะ

ทอง ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น

ผลของการพัด

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสีหาสนพีชิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบสีหาสนพีชิยเถราปทาน

ติณุกกธาริยเถราปทานที่ ๔ (๔๕๔)

ว่าด้วยผลแห่งการทำคบเพลิงบูชา

[๔๔] เราเป็นผู้มีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส

ได้ชูคบเพลิงไว้ ๓ ดวง ที่ไม้โพธิพฤกษ์ ของ

พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ซึ่งเป็นไม้

สูงสุดกว่าไม้ทั้งหลาย