พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · จิตกปูชกวรรค
๓. ฉัตตทายกเถราปทาน (๒๙๓) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในจิตกปูชกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน จิตกปูชกวรรค ฉัตตทายกเถราปทาน (๒๙๓) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๖๓–๔๖๔
๓. ฉัตตทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระฉัตตทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายฉัตร
(ท่านพระฉัตตทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๙๕} [๑๑] ในกาลนั้น บุตรของเรานุ่งห่มผ้ากาสายะบวชแล้ว ท่านนั้น บรรลุถึงความเป็นพระพุทธเจ้า อันชาวโลกบูชา นิพพานแล้ว[๑๒] เราค้นหาบุตรของตนไปทางเบื้องหลังอาราม ได้ไปถึงจิตกาธาน แห่งบุตรของเราผู้นิพพานแล้ว[๑๓] เราประนมมือไหว้จิตกาธานที่ป่าช้านั้น และยกฉัตรขาวขึ้นตั้ง ประดิษฐานไว้ในกาลนั้น
[๑๔] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ยกฉัตรใดขึ้นบูชา ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายฉัตร[๑๕] ในกัปที่ ๒๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชน ๗ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่ามหารหะ มีกำลังมาก[๑๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระฉัตตทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ ฉัตตทายกเถราปทานที่ ๓
๔. สัททสัญญกเถราปทาน
บุพประวัติของพระสัททสัญญกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการได้สัททสัญญา
(ท่านพระสัททสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๙๖} [๑๗] เมื่อดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น ความเลื่อมใสของเรามีอย่างไพบูลย์ ความปรากฏแห่งพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ผู้แสวงหาคุณ อันยิ่งใหญ่ ได้มีแล้วในโลก[๑๘] เราได้ฟังแต่เสียงในความปรากฏนั้น แต่ไม่ได้เห็นพระชินเจ้า เมื่อเราจะทำกาลกิริยา ระลึกถึงพุทธสัญญาขึ้นมาได้
[๑๙] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้สัญญาใดในกาลนั้น ด้วยสัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา
[๒๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสัททสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สัททสัญญกเถราปทานที่ ๔
จบ ๓. ฉัตตทายกเถราปทาน (๒๙๓)