๒. อุทกปูชกเถราปทาน (๓๓๒) เล่ม ๓๒

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส

ฆตาสนํว ชลิตํ อาทิตฺตํว หุตาสนํ.

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ รุ่งเรืองดังดวงไฟ โชติช่วงดังดวงไฟใหญ่เสด็จเหาะไปในอากาศ

ปาณินา อุทกํ คยฺห อากาเส อุกฺขิปึ อหํ

สมฺปฏิจฺฉิ มหาวีโร พุทฺโธ การุณิโก อิสิ.

ข้าพเจ้าจึงใช้ฝ่ามือกอบน้ำแล้วซัดขึ้นไปบนอากาศ พระพุทธเจ้าผู้มีความเพียรมาก ทรงประกอบด้วยพระกรุณา เป็นพระฤๅษี ทรงรับแล้ว

อนฺตลิกฺเข ฐิโต สตฺถา ปทุมุตฺตรนามโก

มม สงฺกปฺปมญฺญาย อิมํ คาถํ อภาสถ.

พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ประทับยืนอยู่ในอากาศ ทรงทราบความคิดของข้าพระองค์ จึงได้ตรัสพระคาถานี้ว่า

อิมินา ทกทาเนน ปีติอุปฺปาทเนน จ

กปฺปสตสหสฺสมฺปิ ทุคฺคตึ นุปปชฺชสิ.

ด้วยผลแห่งการถวายน้ำ และด้วยผลแห่งการทำปีติให้เกิดขึ้นนี้ ท่านจะไม่ไปเกิดในทุคติเลยแม้ตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

เตน กมฺเมน ทิปทินฺท โลกเชฏฺฐ นราสภ

ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ หิตฺวา ชยปราชยํ.

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์ละความชนะและความพ่ายแพ้ได้แล้ว บรรลุถึงฐานะที่ไม่หวั่นไหว

สหสฺสราชนาเมน ตโย จ จกฺกวตฺติโน

ปญฺจสฏฺฐิกปฺปสเต จาตุรนฺตา ชนาธิปา.

ในกัปที่ ๑๖๕ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ ชาติ มีนามว่าสหัสสราช เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีมหาสมุทรทั้ง ๔ เป็นขอบเขต

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุทกปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อุทกปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอุทกปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อุทกปูชกเถราปทานที่ ๒ จบ