๑. คันธธูปิยเถราปทาน (๓๓๑) เล่ม ๓๒

๓๔. คันโธทกวรรค

๑. คันธธูปิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระคันธธูปิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายธูปหอม

(ท่านพระคันธธูปิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๓๓} [๑] เราได้ถวายธูปหอมที่อบด้วยดอกมะลิ สมควรแก่พระพุทธเจ้า แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ[๒] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าเช่นกับแท่งทองคำอันมีค่า ผู้ทรงเป็นอัครนายกของโลก รุ่งเรืองดังดอกอุบลเขียว โชติช่วงเหมือนดวงไฟใหญ่[๓] ผู้ประเสริฐดังพญาเสือโคร่งผู้องอาจ ดังพญาไกรสรผู้มีสกุลดี ผู้เลิศกว่าสมณะทั้งทลาย ประทับนั่งมีหมู่ภิกษุห้อมล้อม[๔] จึงทำจิตของตนให้เลื่อมใส ประนมกรอัญชลีถวายบังคมแทบ พระบาทพระศาสดาแล้วบ่ายหน้าไปทางทิศเหนือหลีกไป[๕] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายธูปหอมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชา ด้วยธูปหอม[๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระคันธธูปิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ คันธธูปิยเถราปทานที่ ๑

๒. อุทกปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุทกปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายนํ้า

(ท่านพระอุทกปูชกเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๓๓๔} [๗] ข้าพระองค์ได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ เสด็จไปในอากาศ โชติช่วงดังดวงไฟ สว่างไสวดังดวงอาทิตย์[๘] ข้าพระองค์จึงเอาฝ่ามือกอบนํ้าโยนขึ้นไปบนอากาศ พระฤๅษี พุทธเจ้าผู้มหาวีระทรงประกอบด้วยพระกรุณาทรงรับแล้ว[๙] พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ประทับยืนอยู่ในอากาศ ทรงทราบความดำริของข้าพระองค์จึงได้ตรัสพระคาถานี้ว่า[๑๐] ด้วยการถวายนํ้านี้ และด้วยการยังปีติให้เกิดขึ้น ท่านจะ ไม่ต้องเข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัป

[๑๑] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมมนุษย์ พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์ละความชนะและแพ้แล้ว บรรลุถึง ฐานะอันไม่หวั่นไหว