๔. อวฏผลิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

๔. อวฏผลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอวฎผลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะกอก

(ท่านพระอวฏผลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๙๔} [๕๗] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สยัมภู ผู้มีพระรัศมีนับพัน ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ทรงออกจากวิเวกแล้วเสด็จออกโคจรบิณฑบาต[๕๘] เราถือผลไม้อยู่ได้เห็นเข้าจึงได้เข้าไปเฝ้าพระนราสภเจ้า เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายผลมะกอก[๕๙] ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการ ถวายผลไม้[๖๐-๖๒] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระอวฏผลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อวฏผลิยเถราปทานที่ ๔

๕. จารผลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระจารผลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายมะม่วงกะล่อน

(ท่านพระจารผลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๙๕} [๖๓] เราได้ถวายผลมะม่วงกะล่อนทองแด่พระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณเหมือนทองคำ ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ที่กำลังเสด็จดำเนินอยู่บนถนน[๖๔] ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้[๖๕-๖๗] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระจารผลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จารผลิยเถราปทานที่ ๕