๕. จารผลิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

อวฏผลิยเถราปทานที่ ๔ (๕๐๕)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลไม้พิเศษ

[๙๔] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สยัมภู ผู้มี

พระรัศมีนับด้วยพัน ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ๆ ทรงออกจากวิเวกแล้ว เสด็จออกโคจรบิณฑบาต

เราถือผลไม้อยู่ ได้เห็นเข้า เราได้ถวายผลไม้ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอวฏผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบอวฏผลิยเถราปทาน

จารผลิยเถราปทานที่ ๕ (๕๐๕)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะม่วงกะล่อน

[๙๕] เราได้ถวายผลมะม่วงกะล่อนทองแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณเหมือนทองคำผู้สมควรรับเครื่องบูชา กำลังเสด็จดำเนินอยู่ในถนน

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้

ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระจารผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบจารผลิยเถราปทาน

มาตุลุงคผลทายกเถราปทานที่ ๖ (๕๐๖)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะงั่ว

[๙๖] เราได้เห็นสมเด็จพระโลกนายก

ผู้โชติช่วงเหมือนต้นกรรณิการ์ รุ่งเรืองดังพระ-จันทร์ในวันเพ็ญ และเหมือนต้นไม้ประจำทวีปที่โพลงอยู่

เราเลื่อมใส ได้เอาผลมะงั่วถวายแด่

พระศาสดาผู้เป็นทักขิเณยยบุคคล เป็นวีรบุรุษด้วยมือทั้งสองของตน

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้