arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อุปาหนวรรค

๙. หริตมาตชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒๗–๓๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอุปาหนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อุปาหนวรรค หริตมาตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๒๕–๑๒๕

หน้า ๑๒๕

(เศรษฐีโพธิสัตว์ตอบว่า)

{๓๒๖} [๓๒๖] ลูกเอ๋ยเหตุอย่างหนึ่งคือความขยันหมั่นเพียรทำให้ได้ ประโยชน์หลายอย่าง ก็ความขยันหมั่นเพียรนั้นประกอบด้วยศีล เกิดขึ้น ด้วยขันติ อาจทำให้พวกมิตรถึงความสุขก็ได้ หรือ อาจทำให้พวกศัตรูถึงความทุกข์ก็ได้

๙. หริตมัณฑูกชาดก (๒๓๙)

ว่าด้วยผู้มีอิสรภาพ

(งูถามกบเขียวโพธิสัตว์ว่า)

{๓๒๗} [๓๒๗] ดูก่อนท่านผู้เป็นบุตรกบเขียวการที่ปลาทั้งหลายรุมกัดฉันผู้มี พิษร้ายแรงซึ่งเข้าไปยังปากลอบ ท่านชอบใจหรือ(กบเขียวตอบว่า)

{๓๒๘} [๓๒๘] บุรุษย่อมยํ่ายีผู้อื่นได้ร่ำไปตราบเท่าที่ความเป็นใหญ่ของเขายัง เป็นไปอยู่ เพราะว่าเมื่อใดคนอื่นมาย่ำยีตน เมื่อนั้นผู้ที่ถูกเขา ย่ำยีนั้นก็จะย่ำยีตอบเอาบ้าง

๑๐. มหาปิงคลชาดก (๒๔๐)

ว่าด้วยพระเจ้าปิงคละผู้ร้ายกาจ

(พระโพธิสัตว์โอรสของพระเจ้าปิงคละตรัสถามนายประตูว่า)

{๓๒๙} [๓๒๙] คนทั้งปวงถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียนแล้ว เมื่อพระเจ้าปิงคละ นั้นสวรรคตแล้ว คนทั้งหลายก็ได้ความยินดี พ่อนายประตู

จบ ๙. หริตมาตชาดก