พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อุปาหนวรรค
๙. หริตมาตชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒๗–๓๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอุปาหนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อุปาหนวรรค หริตมาตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๒๕–๑๒๕
(เศรษฐีโพธิสัตว์ตอบว่า)
{๓๒๖} [๓๒๖] ลูกเอ๋ยเหตุอย่างหนึ่งคือความขยันหมั่นเพียรทำให้ได้ ประโยชน์หลายอย่าง ก็ความขยันหมั่นเพียรนั้นประกอบด้วยศีล เกิดขึ้น ด้วยขันติ อาจทำให้พวกมิตรถึงความสุขก็ได้ หรือ อาจทำให้พวกศัตรูถึงความทุกข์ก็ได้
๙. หริตมัณฑูกชาดก (๒๓๙)
ว่าด้วยผู้มีอิสรภาพ
(งูถามกบเขียวโพธิสัตว์ว่า)
{๓๒๗} [๓๒๗] ดูก่อนท่านผู้เป็นบุตรกบเขียวการที่ปลาทั้งหลายรุมกัดฉันผู้มี พิษร้ายแรงซึ่งเข้าไปยังปากลอบ ท่านชอบใจหรือ(กบเขียวตอบว่า)
{๓๒๘} [๓๒๘] บุรุษย่อมยํ่ายีผู้อื่นได้ร่ำไปตราบเท่าที่ความเป็นใหญ่ของเขายัง เป็นไปอยู่ เพราะว่าเมื่อใดคนอื่นมาย่ำยีตน เมื่อนั้นผู้ที่ถูกเขา ย่ำยีนั้นก็จะย่ำยีตอบเอาบ้าง
๑๐. มหาปิงคลชาดก (๒๔๐)
ว่าด้วยพระเจ้าปิงคละผู้ร้ายกาจ
(พระโพธิสัตว์โอรสของพระเจ้าปิงคละตรัสถามนายประตูว่า)
{๓๒๙} [๓๒๙] คนทั้งปวงถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียนแล้ว เมื่อพระเจ้าปิงคละ นั้นสวรรคตแล้ว คนทั้งหลายก็ได้ความยินดี พ่อนายประตู
จบ ๙. หริตมาตชาดก