๑. อสัมปทานชาดก เล่ม ๒๗

อสมฺปทาเนนิตรีตรสฺส

พาลสฺส มิตฺตานิ กลี ภวนฺติ

ตสฺมา หรามิ ภุสมฑฺฒมานํ

มา เม มิตฺติ ภิชฺชิตฺถ (๑) สสฺสตายนฺติ.

อสมฺปทานชาตกํ ปฐมํ.

มิตรไมตรีของผู้ใดผู้หนึ่งซึ่งเป็นคนพาล

ย่อมเป็นโทษเพราะการไม่รับสิ่งของ

เพราะฉะนั้น พี่จึงนำข้าวลีบครึ่งมานะ มาด้วยคิดว่า

มิตรไมตรีของเราอย่าได้แตกร้าวเลย

ขอมิตรไมตรีของเรานี้จงยั่งยืนต่อไป

อสัมปทานชาดกที่ ๑ จบ