พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค
๗. พัพพุชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๓๗. พพฺพุชาตก (๗)
๗. พัพพุชาดก (๑๓๗)
ว่าด้วยวิธีทำให้แมวตาย
(พระศาสดาทรงประมวลเรื่องในอดีตมา ตรัสพระคาถานี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค พัพพุชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๔–๓๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๖–๕๖
ยตฺเถโก ลภเต พพฺพุ ทุติโย ตตฺถ ชายติ
ตติโย จ จตุตฺโถ จ อิทนฺเต พพฺพุกา พิลนฺติ.
พพฺพุชาตกํ สตฺตมํ.
แมวตัวหนึ่งได้หนูหรือเนื้อในที่ใด
แมวตัวที่ ๒ ตัวที่ ๓ และตัวที่ ๔ ก็เกิดในที่นั้น
แมวเหล่านั้นเอาอกกระแทกปล่องแก้วผลึกนี้แล้วสิ้นชีวิต
พัพพุชาดกที่ ๗ จบ
จบ ๗. พัพพุชาดก