๑. สุราปานชาดก เล่ม ๒๗

๙. อปายิมหวรรค

๑. สุราปานชาดก (๘๑)

ว่าด้วยโทษของการดื่มสุรา

(พวกดาบสถูกพระโพธิสัตว์ผู้เป็นอาจารย์ถามถึงการไปสู่ถิ่นมนุษย์ จึง บอกเรื่องที่พวกตนดื่มสุราจนเมาว่า){๘๑} [๘๑] พวกผมดื่มสุราแล้วก็พากันฟ้อนรำบ้าง ขับร้องบ้าง ร้องไห้บ้าง เพราะพวกผมดื่มสุราที่ทำให้สัญญาวิปริต ยังดีที่มิได้เห็นเป็น ลิงไป

๒. มิตตวินทชาดก (๘๒)

ว่าด้วยนายมิตตวินทกะผู้ถูกจักรบดศีรษะ

(เทพบุตรโพธิสัตว์กล่าวกะนายมิตตวินทกะผู้ตกนรกว่า)

{๘๒} [๘๒] ท่านผ่านปราสาทแก้วผลึก ปราสาทเงิน และปราสาทแก้ว มณีมาแล้ว ท่านนั้นถูกจักรกรดบดศีรษะแล้ว บาปยังไม่สิ้น ตราบใด ท่านก็ยังมีชีวิตอยู่ จักไม่พ้นจากจักรกรดไปตราบนั้น

๓. กาฬกัณณิชาดก (๘๓)

ว่าด้วยพระโพธิสัตว์ไม่ละทิ้งมิตรชื่อว่ากาฬกัณณี

(เศรษฐีโพธิสัตว์พูดกะพวกคนที่สั่งให้ไล่มิตรชื่อว่ากาฬกัณณีออกจาก เรือนว่า)