พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปายิมหวรรค
๒. มิตตวินทชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอปายิมหวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๘๒. มิตฺตวินฺทชาตก (๒)
๒. มิตตวินทชาดก (๘๒)
ว่าด้วยนายมิตตวินทะถูกจักรหินบดขยี้
(เทพบุตรโพธิสัตว์เห็นนายมิตตวินทะตกนรกจึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปายิมหวรรค มิตตวินทชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๐–๒๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๔–๓๔
อติกฺกมฺม รมณกํ สทามตฺตญฺจ ทูภกํ
สฺวาสิ ปาสาณมาสีโน ยสฺมา ชีวํ น โมกฺขสีติ.
มิตฺตวินฺทชาตกํ ทุติยํ.
ท่านล่วงเลยปราสาทแก้วผลึก
ปราสาทเงิน และปราสาทแก้วมณีไปแล้ว
มาถูกจักรหินบดขยี้อยู่
ท่านจักไม่พ้นจากจักรหินตราบเท่าที่ยังมีชีวิตอยู่
มิตตวินทชาดกที่ ๒ จบ
จบ ๒. มิตตวินทชาดก