๔. มิตจินติชาดก เล่ม ๒๗

๓. สิคาลชาดก (๑๑๓)

ว่าด้วยพราหมณ์เชื่อสุนัข

(รุกขเทวดาโพธิสัตว์ยืนกล่าวที่ค่าคบไม้ว่า)

{๑๑๓} [๑๑๓] ดูก่อนพราหมณ์ ท่านเชื่อสุนัขจิ้งจอกที่ดื่มสุราหรือ พวกคน มีศิลปะจะหาสัก ๑๐๐ เบี้ยก็ยังไม่มี ตั้ง ๒๐๐ กหาปณะ สุนัขจิ้งจอกจะหาได้จากที่ไหน

๔. มิตจินติชาดก (๑๑๔)

ว่าด้วยปลามิตจินตีช่วยปลาด้วยกันให้พ้นข่าย

(พระบรมศาสดาทรงประมวลเรื่องแล้วตรัสว่า)

{๑๑๔} [๑๑๔] ปลา ๒ ตัว คือ ปลาพหุจินตีและปลาอัปปจินตี ติดอยู่ในข่าย ปลามิตจินตีได้ช่วยให้พ้นจากข่าย ปลาทั้ง ๒ ตัวจึงได้มาพร้อม กันกับปลามิตจินตีในแม่นํ้านั้น

๕. อนุสาสิกชาดก (๑๑๕)

ว่าด้วยผลของการดีแต่สอนผู้อื่น

(หัวหน้านกโพธิสัตว์กล่าวตำหนินางนกป่าว่า)

{๑๑๕} [๑๑๕] นางนกสาลิกาที่สั่งสอนนกตัวอื่นอยู่ แต่ตัวเองกลับละโมบจัด นางนกสาลิกาตัวนั้นถูกล้อรถบดขยี้ปีกหักนอนอยู่