๙. สาลกชาดก เล่ม ๒๗

เอกปุตฺตโก ภวิสฺสสิ

ตฺวญฺจ โน เหสฺสสิ อิสฺสโร กุเล

โอโรห ทุมสฺมา สาลก

เอหิ ทานิ ฆรกํ วเชมเส.

พ่อสาลกวานร เจ้าเป็นลูกคนเดียวของพ่อ

และเจ้าจักได้เป็นใหญ่ในโภคะในตระกูลของพ่อ

ลงมาจากต้นไม้เถิด มาเถิดลูกพ่อ

เราจะพากันกลับบ้านเดี๋ยวนี้

(ลิงได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

นนุ มํ สุหทโยติ มญฺญสิ

ยญฺจ มํ หนสิ เวฬุยฏฺฐิยา

ปกฺกมฺพวเน รมามเส

คจฺฉ ตฺวํ ฆรกํ ยถาสุขนฺติ.

สาลกชาตกํ นวมํ.

ท่านเข้าใจว่าเราเป็นสัตว์ใจดีมิใช่หรือ

ไฉนจึงเฆี่ยนตีเราด้วยเรียวไผ่

เราพอใจอยู่ในป่ามะม่วงที่มีผลสุก

ท่านจงกลับไปบ้านตามสบายเถิด

สาลกชาดกที่ ๙ จบ