พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค
๑. ลิตตชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในลิตตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๐ ลิตฺตวคฺโค
๑ ลิตฺตชาตกํ
๑๐. ลิตตวรรค
๑. ลิตตชาดก
ว่าด้วยลูกสกาอาบยาพิษ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค ลิตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ลิตฺตํ ปรเมน เตชสา
คิลมกฺขํ ปุริโส น พุชฺฌติ
คิล เร คิล ปาปธุตฺตก
ปจฺฉา เต กฏุกํ ภวิสฺสตีติ ฯ
ลิตฺตชาตกํ ปฐมํ ฯ
๑ ม. อกตญฺญุชาตกํ ฯ ๒ ม. ทูภก ฯ
บุรุษกลืนกินลูกสกา อันย้อมด้วยยาพิษอย่างแรงกล้า ย่อมไม่รู้สึก ดูกรเจ้าคนร้าย เจ้านักเลงชั่วช้า จงกลืนกินเถิด จงกลืนกินเถิด เมื่อท่านกลืนกินลูกสกาแล้ว ภายหลังยาพิษนี้จักแรงจัดขึ้น.
จบ ลิตตชาดกที่ ๑.
จบ ๑. ลิตตชาดก