๕. มหาสุทัสสนชาดก เล่ม ๒๗

อนิจฺจา วต สงฺขารา อุปฺปาทวยธมฺมิโน

อุปฺปชฺชิตฺวา นิรุชฺฌนฺติ เตสํ วูปสโม สุโขติ.

มหาสุทสฺสนชาตกํ ปญฺจมํ.

สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ

มีความเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา

ครั้นเกิดขึ้นแล้วก็ดับไป

การเข้าไปสงบระงับสังขารเหล่านั้นเป็นความสุข

มหาสุทัสสนชาดกที่ ๕ จบ