arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค

๔. โลมหังสชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในลิตตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๙๔. โลมหํสชาตก (๔)

๔. โลมหังสชาดก (๙๔)

ว่าด้วยการอยู่ในป่าที่น่าสะพรึงกลัว

(คาถานี้ได้ปรากฏแจ่มแจ้งแก่นักบวชชีเปลือยโพธิสัตว์ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค โลมหังสชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๓–๒๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๙–๓๙

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โสตตฺโต โสสีโต (๑) เจว เอโก ภึสนเก วเน

นคฺโค น จคฺคิมาสีโน เอสนาปสุโต มุนีติ.

โลมหํสชาตกํ จตุตฺถํ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. โสสินฺโท
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราเร่าร้อนแล้วเปียกชุ่มอยู่ในป่าอันน่าสะพรึงกลัวผู้เดียว

เปลือยกายไม่ได้ผิงไฟ เป็นมุนีขวนขวายในการแสวงหาพรหมจรรย์

โลมหังสชาดกที่ ๔ จบ

จบ ๔. โลมหังสชาดก