๑. รุหกชาดก เล่ม ๒๗

อมฺโภ (๑) รุหก ฉินฺนาปิ ชิยา สนฺธียเต ปุน

สนฺธียสฺสุ ปุราณิยา มา โกธสฺส วสํ คมิ.

พ่อมหาจำเริญรุหกะ สายธนูที่ขาดไปแล้วก็ยังต่อให้ติดอีกได้

ท่านจงคืนดีกับภรรยาเก่าเถิด อย่าลุอำนาจแห่งความโกรธเลย

(รุหกปุโรหิตได้ฟังพระดำรัสนั้น จึงกราบทูลว่า)

วิชฺชมาเนสุ วาเกสุ (๑) วิชฺชมาเนสุ การิสุ

อญฺญํ ชิยํ กริสฺสามิ อลญฺเญว ปุราณิยาติ.

รุหกชาตกํ ปฐมํ.

เมื่อสายป่านยังมีอยู่ นายช่างผู้กระทำสายธนูก็มีอยู่

ข้าพระองค์จักกระทำสายธนูใหม่

พอกันทีสำหรับสายธนูเก่า

รุหกชาดกที่ ๑ จบ