พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ปโรสตวรรค
๑๐. สัพพสังหารกปัญหา เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในปโรสตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๐ สพฺพสํหารกปโญฺห
๑๐. สัพพสังหารกปัญหา
ว่าด้วยการพูดของหญิง ๒ ประเภท
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ปโรสตวรรค สัพพสังหารกปัญหา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
สพฺพสํหารโก นตฺถิ สุทฺธํ กงฺคุ ปวายติ
อลิกํ ภาสติยํ ๔ ธุตฺตี สจฺจมาหุ มหลฺลิกาติ ฯ
สพฺพสํหารกปโญฺห ทสโม ฯ
ปโรสตวคฺโค เอกาทสโม ฯ
ตสฺสุทฺทานํ
สปโรสตตายิตเวรี ปุน
ภมจกฺกถนาคสิริวฺหยโน
สุขกญฺจ วต สิปฺปกพาหิยา
กุณฺฑปูวมหลฺลิกกา จ ทส ฯ
๑ สี. ยุ. พจฺฉนฺทิโน ฯ ๒ ม. ... หิ ฯ ๓ สี. ยุ. กณํ ปูวํ ฯ ๔ ม. ภายติยํ ฯ
กลิ่นเครื่องอบทั้งปวงไม่มี มีแต่กลิ่นดอกประยงล้วนฟุ้งไป หญิงนักเลงคนนี้ ย่อมกล่าวคำเหลาะแหละ หญิงผู้ใหญ่กล่าวคำจริง.
จบ สัพสังหารกปัญหาที่ ๑๐.
จบ ปโรสตวรรคที่ ๑๑.
_________________
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ปโรสตชาดก ๒. ปัณณิกชาดก
๓. เวริชาดก ๔. มิตตวินทชาดก
๕. ทุพพลกัฏฐชาดก ๖. อุทัญจนีชาดก
๗. สาลิตตกชาดก ๘. พาหิยชาดก
๙. กุณฑกปูวชาดก ๑๐. สัพพสังหารกปัญหา.
จบ ๑๐. สัพพสังหารกปัญหา