พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ปโรสตวรรค
๑๐. สัพพสังหารกปัญหา เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในปโรสตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๑๐. สพฺพสํหารกปญฺหชาตก (๑๐)
๑๐. สัพพสังหารกปัญหชาดก (๑๑๐)
ว่าด้วยการพูดของหญิง ๒ ประเภท
(พระโพธิสัตว์ขัดสีเครื่องประดับอยู่เมื่อรู้ว่าดอกประยงค์บานแล้ว จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ปโรสตวรรค สัพพสังหารกปัญหา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๗–๒๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๕–๔๕
สพฺพสํหารโก นตฺถิ สุทฺธํ กงฺคุ ปวายติ
อลิกํ ภายติยํ (๑) ธุตฺตี สจฺจมาห มหลฺลิกาติ.
สพฺพสํหารกปญฺหชาตกํ ทสมํ. ปโรสตวคฺโค เอกาทสโม. ตสฺสุทฺทานํ
สปโรสตตายิตเวรี ปุน
ภมจกฺกถ นาคสิริวฺหยโน
สุขกญฺจ วต สิปฺปกพาหิยา
กุณฺฑปูวมหลฺลิกกา จ ทสาติ.
- ๑ก. ภาสติยํ
กลิ่นเครื่องอบทั้งปวงไม่มี
มีแต่กลิ่นดอกประยงค์ล้วน ๆ ฟุ้งไป
หญิงนักเลงคนนี้พูดแต่คำเหลาะแหละ
ส่วนหญิงผู้ใหญ่พูดแต่คำสัตย์
สัพพสังหารกปัญหชาดกที่ ๑๐ จบ
ปโรสตวรรคที่ ๑๑ จบ
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ปโรสตชาดก ๒. ปัณณิกชาดก
๓. เวริชาดก ๔. มิตตวินทชาดก
๕. ทุพพลกัฏฐชาดก ๖. อุทัญจนีชาดก
๗. สาลิตตกชาดก ๘. พาหิยชาดก
๙. กุณฑปูวชาดก ๑๐. สัพพสังหารกปัญหชาดก
จบ ๑๐. สัพพสังหารกปัญหา