arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค

๙. อัคคิกชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค อัคคิกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๓–๖๓

หน้า ๖๓

๙. อัคคิกชาดก (๑๒๙)

ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอกชื่ออัคคิกะลวงกินหนู

(พญาหนูโพธิสัตว์ต่อว่าสุนัขจิ้งจอกว่า)

{๑๒๙} [๑๒๙] กระจุกขนนี้หาได้มีเพราะเหตุแห่งบุญไม่ แต่มีเพราะเหตุแห่งการหากิน ฝูงหนูไม่ครบตามจำนวนการนับหาง พอกันทีนะ เจ้าอัคคิกะ

๑๐. โกสิยชาดก (๑๓๐)

ว่าด้วยถ้อยคำกับการกินไม่สมกัน

(พราหมณ์มาณพผู้เป็นศิษย์พระโพธิสัตว์พูดเตือนนางพราหมณีว่า)

{๑๓๐} [๑๓๐] แม่โกสิยะ เธอจงกินยาให้สมกับที่ท่านอ้างว่าป่วย หรือไม่ก็จงพูดให้สมกับอาหารที่กินเข้าไปเพราะถ้อยคำกับการกินของ เธอทั้ง ๒ ประการไม่สมกันเลย

จบ กุสนาฬิวรรคที่ ๑๓

รวมชาดกที่มีวรรคนี้ คือ

๑. กุสนาฬิชาดก ๒. ทุมเมธชาดก

๓. นังคลีสชาดก ๔. อัมพชาดก

๕. กฏาหกชาดก ๖. อสิลักขณชาดก

๗. กลัณฑุกชาดก ๘. มูสิกชาดก

๙. อัคคิชาดก ๑๐. โกสิยชาดก

จบ ๙. อัคคิกชาดก