พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค
๙. อัคคิกชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค อัคคิกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๓–๖๓
๙. อัคคิกชาดก (๑๒๙)
ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอกชื่ออัคคิกะลวงกินหนู
(พญาหนูโพธิสัตว์ต่อว่าสุนัขจิ้งจอกว่า)
{๑๒๙} [๑๒๙] กระจุกขนนี้หาได้มีเพราะเหตุแห่งบุญไม่ แต่มีเพราะเหตุแห่งการหากิน ฝูงหนูไม่ครบตามจำนวนการนับหาง พอกันทีนะ เจ้าอัคคิกะ
๑๐. โกสิยชาดก (๑๓๐)
ว่าด้วยถ้อยคำกับการกินไม่สมกัน
(พราหมณ์มาณพผู้เป็นศิษย์พระโพธิสัตว์พูดเตือนนางพราหมณีว่า)
{๑๓๐} [๑๓๐] แม่โกสิยะ เธอจงกินยาให้สมกับที่ท่านอ้างว่าป่วย หรือไม่ก็จงพูดให้สมกับอาหารที่กินเข้าไปเพราะถ้อยคำกับการกินของ เธอทั้ง ๒ ประการไม่สมกันเลย
จบ กุสนาฬิวรรคที่ ๑๓
รวมชาดกที่มีวรรคนี้ คือ
๑. กุสนาฬิชาดก ๒. ทุมเมธชาดก
๓. นังคลีสชาดก ๔. อัมพชาดก
๕. กฏาหกชาดก ๖. อสิลักขณชาดก
๗. กลัณฑุกชาดก ๘. มูสิกชาดก
๙. อัคคิชาดก ๑๐. โกสิยชาดก
จบ ๙. อัคคิกชาดก