๒. ทุมเมธชาดก เล่ม ๒๗

ยสํ ลทฺธาน ทุมฺเมโธ อนตฺถํ จรติ อตฺตโน

อตฺตโน จ ปเรสญฺจ หึสาย ปฏิปชฺชตีติ ฯ

ทุมฺเมธชาตกํ ทุติยํ ฯ

ผู้มีปัญญาทรามได้ยศแล้ว ย่อมประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่ตนย่อมปฏิบัติเพื่อความเบียดเบียนตนและคนอื่น ฯ

จบ ทุมเมธชาดกที่ ๒.