๔. ทุพภิยมักกฏชาดก เล่ม ๒๗

อทมฺห เต วาริ ปหูตรูปํ

ฆมฺมาภิตตฺตสฺส ปิปาสิตสฺส

โสทานิ ปิตฺวาน กิริงฺกโรสิ (๑)

น สงฺคโม (๒) ปาปชเนน เสยฺโย.

ข้าได้ให้น้ำอันเพียงพอแก่เจ้าผู้ถูกความร้อน

ในฤดูร้อนแผดเผา กระหายอยู่

บัดนี้ เจ้าดื่มแล้วยังกระทำเสียงเจี๊ยก ๆ อยู่อีก

การคบหากับคนชั่วไม่ประเสริฐเลย

(ลิงผู้มักประทุษร้ายมิตรได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวผูกอาฆาตว่า)

โก เต สุโต วา ทิฏฺโฐ วา สีลวา นาม มกฺกโฏ

อิทานิ โข ตํ โอหจฺจํ เอสา อสฺมาก ธมฺมตาติ.

ทุพฺภิยมกฺกฏชาตกํ จตุตฺถํ.

ท่านเคยได้ยินหรือเคยได้เห็นมาบ้างไหมว่า

ลิงตัวไหนที่ชื่อว่าเป็นสัตว์มีศีล

บัดนี้ เราจะถ่ายอุจจาระรดศีรษะท่าน

นี้เป็นธรรมดาของเรา

ทุพภิยมักกฏชาดกที่ ๔ จบ

๕. อาทิจจุปัฏฐานชาดก (๑๗๕)

ว่าด้วยลิงไหว้พระอาทิตย์

(พวกมนุษย์เห็นกิริยาของลิงผู้ทำเป็นเหมือนบำเพ็ญตบะและเหมือนจำศีล จึง กล่าวสรรเสริญว่า)