๑๐. ทุทททชาดก เล่ม ๒๗

ทุทฺททํ ททมานานํ ทุกฺกรํ กมฺมกุพฺพตํ

อสนฺโต นานุกุพฺพนฺติ สตํ ธมฺโม ทุรนฺนโย.

อสัตบุรุษทั้งหลายเมื่อจะให้ทานชื่อว่าให้ได้ยาก

เมื่อจะกระทำกรรมก็ชื่อว่าทำได้ยาก

ธรรมของสัตบุรุษทั้งหลายพวกอสัตบุรุษรู้ได้ยาก

และพวกอสัตบุรุษก็ทำตามได้ยาก

ตสฺมา สตญฺจ อสตํ นานา โหติ อิโต คติ

อสนฺโต นิรยํ ยนฺติ สนฺโต สคฺคปรายณาติ.

ทุทฺททชาตกํ ทสมํ. กลฺยาณวคฺโค ตติโย. ตสฺสุทฺทานํ

สุสมญฺญมิคาธิภู มาณวโก

วาริปหูตรูปาทิจฺจุปฏฺฐานา

สกฬายสตินฺทุกปงฺก ปุน

สตธมฺมสุทุทฺททเกน ทสาติ.

เพราะฉะนั้น สัตบุรุษและอสัตบุรุษ

จึงมีคติที่ไปจากโลกนี้ต่างกัน คือ

พวกอสัตบุรุษย่อมไปสู่นรก พวกสัตบุรุษย่อมไปสู่สวรรค์

ทุทททชาดกที่ ๑๐ จบ

กัลยาณวรรคที่ ๓ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กัลยาณธรรมชาดก ๒. ทัททรชาดก

๓. มักกฏชาดก ๔. ทุพภิยมักกฏชาดก

๕. อาทิจจุปัฏฐานชาดก ๖. กฬายมุฏฐิชาดก

๗. ตินทุกชาดก ๘. กัจฉปชาดก

๙. สตธัมมชาดก ๑๐. ทุทททชาดก