๗. ตินทุกชาดก เล่ม ๒๗

ธนุหตฺถกลาเปหิ เนตฺตึสวรธาริภิ

สมนฺตา ปริกิณฺณมฺห กถํ โมกฺโข ภวิสฺสติ.

พวกมนุษย์ถือคันธนูและกำลูกธนู ถือดาบอันคมกริบ

พากันล้อมพวกเราไว้ เราจักพ้นได้อย่างไรหนอ

(พญาวานรโพธิสัตว์ได้ฟังคำของพวกลิงแล้วได้ปลอบว่า)

อปฺเปว พหุกิจฺจานํ อตฺโถ ชาเยถ โกจิ นํ

อตฺถิ รุกฺขสฺส อจฺฉินฺนํ ขชฺชถญฺเญว (๑) ตินฺทุกนฺติ.

พวกมนุษย์มีกิจการงานมาก

ประโยชน์บางอย่างจะพึงเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

เวลาที่จะช่วงชิงเอาผลไม้ยังมีอยู่

พวกท่านจงเคี้ยวกินผลมะพลับนั้นเถิด

ตินทุกชาดกที่ ๗ จบ