๑๐. กกัณฏกชาดก เล่ม ๒๗

นายํ ปุเร อุนฺนมติ โตรณคฺเค กกณฺฏโก

มโหสธ วิชานาหิ เกน ถทฺโธ กกณฺฏโก.

กิ้งก่าบนยอดเสาค่ายตัวนี้ไม่ลงมาอ่อนน้อมเหมือนวันก่อน

ท่านมโหสธบัณฑิต ท่านรู้ไหมว่า

กิ้งก่ากลายเป็นสัตว์กระด้างกระเดื่องไปเพราะเหตุไร

อลทฺธปุพฺพํ ลทฺธาน อฑฺฒมาสํ กกณฺฏโก

อติมญฺญติ ราชานํ เวเทหํ มิถิลคฺคหนฺติ.

กกณฺฏกชาตกํ ทสมํ. สนฺถววคฺโค ทุติโย. ตสฺสุทฺทานํ

อถ อินฺทสมานสปณฺณกุฏิ

สุสิมุตฺตมคิชฺฌชลาพุชโก

อุปสาฬฺหกภิกฺขุ สลาปวโร

อถ เมตฺตวโร ทสปุณฺณมตีติ.

กิ้งก่าได้ทรัพย์กึ่งมาสกซึ่งตนไม่เคยได้มาก่อน

จึงดูหมิ่นพระเจ้าวิเทหะผู้ครองกรุงมิถิลา

กกัณฏกชาดกที่ ๑๐ จบ

สันถววรรคที่ ๒ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อินทสมานโคตตชาดก ๒. สันถวชาดก

๓. สุสีมชาดก ๔. คิชฌชาดก

๕. นกุลชาดก ๖. อุปสาฬหกชาดก

๗. สมิทธิชาดก ๘. สกุณัคฆิชาดก

๙. อรกชาดก ๑๐. กกัณฏกชาดก