๑๐. สัญชีวชาดก เล่ม ๒๗

อสนฺตํ โย ปคฺคณฺหาติ อสนฺตํ จูปเสวติ

ตเมว ฆาสํ กุรุเต พฺยคฺโฆ สญฺชีวโก ยถาติ.

สญฺชีวชาตกํ ทสมํ. กกณฺฏกวคฺโค ปณฺณรสโม. ตสฺสุทฺทานํ

สุขเมธติ ทณฺฑวโร จ ปุน

ลสิวาลธิปญฺจมราธวโร

สมโหทธิกตฺติกโพนฺทิ ปุน

จตุรงฺคุลพฺยคฺฆวเรน ทสาติ.

(อุปริโม ปณฺณาสโก) (๑) อถ วคฺคุทฺทานํ

อปณฺณกํ สีลวคฺคกุรุงฺค

กุลาวกํ อตฺถกาเมน ปญฺจมํ

อาสีโส อิตฺถิวรุณํ อปายิ

ลิตฺตวคฺเคน เต ทส.

ปโรสตํ หํสิ สริกฺขํ (๒)

อสมฺปทํ กกณฺฏกวคฺโค

เอกนิปาตมฺหิลงฺกตํ.

เอกกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ.

ผู้ใดยกย่องและคบหาคนชั่ว

คนชั่วย่อมกระทำผู้นั้นให้เป็นเหยื่อ

เหมือนเสือโคร่งที่สัญชีวมาณพทำให้ฟื้นขึ้น

แล้วทำสัญชีวมาณพให้เป็นเหยื่อ

สัญชีวชาดกที่ ๑๐ จบ กกัณฏกวรรคที่ ๑๕ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โคธชาดก ๒. สิงคาลชาดก

๓. วิโรจนชาดก ๔. นังคุฏฐชาดก

๕. ราธชาดก ๖. กากชาดก

๗. ปุปผรัตตชาดก ๘. สิงคาลชาดก

๙. เอกปัณณชาดก ๑๐. สัญชีวชาดก

อุปริปัณณาสก์ จบ

รวมวรรคที่มีในนิบาตนี้ คือ

๑. อปัณณกวรรค ๒. สีลวรรค

๓. กุรุงควรรค ๔. กุลาวกวรรค

๕. อัตถกามวรรค ๖. อาสิงสวรรค

๗. อิตถีวรรค ๘. วรุณวรรค

๙. อปายิมหวรรค ๑๐. ลิตตวรรค

๑๑. ปโรสตวรรค ๑๒. หังสิวรรค

๑๓. กุสนาฬิวรรค ๑๔. อสัมปทานวรรค

๑๕. กกัณฏกวรรค

ชาดกที่ประดับเอกกนิบาต จบ

เอกกนิบาต จบ