๗. มิตตามิตตชาดก เล่ม ๒๗

น นํ อุมฺหยเต ทิสฺวา น จ นํ ปฏินนฺทติ

จกฺขูนิ จสฺส น ททาติ ปฏิโลมญฺจ วตฺตติ ฯ

๑ สี. ยุ. ปพฺพตปตฺถเร ฯ ๒ ม. อปาปายิ ฯ

ศัตรูเห็นเข้าแล้วไม่ยิ้มแย้ม ไม่แสดงความยินดีตอบ สบตากันแล้วเบือนหน้าหนี ไม่แลดู ประพฤติตรงกันข้ามเสมอ.

เอเต ภวนฺติ อาการา อมิตฺตสฺมึ ปติฏฺฐิตา

เยหิ อมิตฺตํ ชาเนยฺย ทิสฺวา สุตฺวา จ ปณฺฑิโตติ ฯ

มิตฺตามิตฺตชาตกํ สตฺตมํ ฯ

อาการเหล่านี้ มีปรากฏอยู่ในศัตรู เป็นเครื่องให้บัณฑิตเห็น และได้ฟังแล้ว พึงรู้ได้ว่า เป็นศัตรู.

จบ มิตตามิตตชาดกที่ ๗.