พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · หัตถิวรรค
๑๐. ปาปนิวาริยเถราปทาน (๒๒๐) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในหัตถิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ทสมํ ปาปนิวาริยตฺเถราปทานํ (๒๒๐)
ปาปนิวาริยเถราปทานที่ ๑๐ (๒๒๐)
ว่าด้วยผลแห่งการแต่งที่จงกรม
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน หัตถิวรรค ปาปนิวาริยเถราปทาน (๒๒๐) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ปิยทสฺสิสฺส ภควโต จงฺกมํ โสธิตํ มยา
นฬเกหิ ปฏิจฺฉนฺนํ วาตาตปนิวารณํ ฯ
ปาปํ วิวชฺชนตฺถาย กุสลสฺสูปสมฺปทา
กิเลสานํ ปหานาย ปทหึ สตฺถุสาสเน ฯ
อิโต เอกาทเส กปฺเป อคฺคิเตโชติ ๑ วิสฺสุโต
สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปาปนิวาริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ
ปาปนิวาริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
อุทฺทานํ
หตฺถิ ปานธิ สจฺจญฺจ เอกสญฺญิ จ รํสิโย
สนฺธิโต ตาลวณฺฏิ จ ตถา อกฺกนฺตสญฺญโก
สปฺปิ ปาปนิวารี จ จตุปญฺญาส คาถกาติ ฯ
หตฺถิวคฺโค พาวีสติโม ฯ
______________
เตวีสติโม อาลมฺพนทายกวคฺโค
ปฐมํ อาลมฺพนทายกตฺเถราปทานํ (๒๒๑)
๑ ม. ยุ. อคฺคิเทโวติ ฯ
เราแผ้วถางที่จงกรมของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าปิยทัสสี มุงบังด้วยไม้อ้อป้องกันลมและแดด เราก่อสร้างกุศลเพื่อต้องการเว้นบาป ตั้งความเพียรในศาสนาของพระศาสดา เพื่อละกิเลสทั้งหลาย ในกัลปที่ ๑๑ แต่กัลปนี้ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง ปรากฏพระนามว่าอัคคิเตชะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระปาปนิวาริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบ ปาปนิวาริยเถราปทาน.
-----------------
รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. หัตถิทายกเถราปทาน ๒. ปานธิทายกเถราปทาน
๓. สัจจสัญญกเถราปทาน ๔. เอกสัญญกเถราปทาน
๕. รังสิสัญญกเถราปทาน ๖. สันธิตเถราปทาน
๗. ตาลวัณฏทายกเถราปทาน ๘. อักกันตสัญญกเถราปทาน
๙. สัปปิทายกเถราปทาน ๑๐. ปาปนิวาริยเถราปทาน
มีคาถา ๕๔ คาถา ฉะนี้แล.
จบ หัตถิวรรคที่ ๒๒
จบ ๑๐. ปาปนิวาริยเถราปทาน (๒๒๐)