พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
อตีตัตติกสรณทุกะ เล่ม ๔๔
Text layerBuddha’s wordsItems ๙๔๐–๙๔๓ (Royal Thai)4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อตีตัตติกสรณทุกะ (Royal Thai Volume 44 · Mahachula Volume 44 · Mahamakut Volume 90 · Chaloem Phrakiat Volume 44)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 44, pp. 760–760
๑๘. อตีตติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ
๗. ปัญหาวาร - เหตุปัจจัย
[๑๒๒] สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นสรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นสรณะ โดยเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ”
ในอธิปติปัจจัย ” ๓ ” ...
ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๓ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
[๑๒๓] สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอรณะ โดยเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๓ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(พึงให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)
จบ อตีตติกสรณทุกะ
๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ
๑-๗. ปฎิจจาทิวาร - เหตุปัจจัยและอารัมมณปัจจัย
[๑๒๔] อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ สภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ สภาวธรรมที่ มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
End of อตีตัตติกสรณทุกะ