๑๐. อชิตเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐. อชิตเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับความตาย

นัยว่า ท่านพระอชิตเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๕๗}[๒๐] เราไม่มีความกลัวตาย ไม่มีความอาลัยในชีวิต จักเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะละทิ้งกายนี้ไป

จบ ทุติยวรรค

รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระจูฬวัจฉเถระ ๒. พระมหาวัจฉเถระ

๓. พระวนวัจฉเถระ ๔. พระสีวกเถระ

๕. พระกุณฑธานเถระ ๖.พระเพลัฏฐสีสเถระ

๗. พระทาสกเถระ ๘. พระสิงคาลปิตาเถระ

๙. พระกุฬเถระ ๑๐. พระอชิตเถระ

๓. ตติยวรรค

๑. นิโครธเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับทางดำเนินชีวิต

นัยว่า ท่านพระนิโครธเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๕๘}[๒๑] เราไม่กลัวภัย พระศาสดาของพวกเราเป็นผู้ฉลาด ในอมตธรรม ภัยดำรงอยู่ไม่ได้ที่ทางใด ภิกษุทั้งหลาย ย่อมไปตามทางนั้น

๒. จิตตกเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับผู้เจริญฌาน

นัยว่า ท่านพระจิตตกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๕๙}[๒๒] นกยูงทั้งหลายมีขนเขียว ขนคองาม หงอนงาม ส่งเสียงร้องกันอยู่ในป่าการวี นกยูงเหล่านั้นพากันส่งเสียงร้อง ในเวลามีลมหนาวเจือด้วยฝน ย่อมปลุกผู้เจริญฌาน ซึ่งหลับอยู่ให้ตื่นขึ้น