วรรคที่ ๙

๑ ยํ มยา ปกตํ ปาปํ ปุพฺเพ อญฺญาสุ ชาติสุ

อิเธว ตํ เวทนิยํ วตฺถุ อญฺญํ น วิชฺชตีติ ฯ

สมิติคุตฺโต เถโร ฯ

๑ ม. ยุ. อปรทฺโธ ฯ

บาปกรรมใดที่เราได้กระทำไว้แล้วในชาติอื่นๆ ในกาลก่อนเราจึงได้เสวยผลของบาปกรรมนั้นในอัตภาพนี้เอง เรื่องบาปกรรมอื่นจะไม่มีอีก

ต่อไป.

๒ เยน เยน สุภิกฺขานิ สิวานิ อภยานิ จ

เตน ปุตฺตก คจฺฉสฺสุ มา โสกา ปหโต ภวาติ ฯ

กสฺสโป เถโร ฯ

ทางทิศาภาคใดๆ มีภักษาหาได้ง่าย มีความเกษม และไม่มีภัย เจ้าจงไปทางทิศาภาคนั้นๆ เถิดลูกเอ๋ย ขออย่าให้เจ้าประสบความเศร้าโศกเสียใจ

เลย.

๓ สีหปฺปมตฺโต วิหร รตฺตินฺทิวมตนฺทิโต

ภาเวหิ กุสลํ ธมฺมํ ชห สีฆํ สมุสฺสยนฺติ ฯ

สีโห เถโร ฯ

ดูกรสีหะ ท่านจงอย่าประมาท อย่าเกียจคร้านทั้งกลางคืนและกลางวันจงอบรมกุศลธรรมให้เกิดขึ้น จงละฉันทราคะในอัตภาพเสียโดยเร็วพลัน

เถิด.

๔ สพฺพรตฺตึ สุปิตฺวาน ทิวา สงฺคณิเก รโต

กุทาสฺสุ นาม ทุมฺเมโธ ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสตีติ ฯ

นีโต เถโร ฯ

คนโง่เขลา มัวแต่นอนหลับตลอดทั้งคืนและคลุกคลีอยู่ในหมู่ชนตลอดวัน

ยังค่ำ เมื่อไรจักทำที่สุดทุกข์ได้เล่า.

๕ จิตฺตนิมิตฺตสฺส โกวิโท ปวิเวกรสํ วิชานิย

ฌายํ นิปโก ปติสฺสโต อธิคจฺเฉยฺย สุขํ นิรามิสนฺติ ฯ

สุนาโค เถโร ฯ

ผู้ฉลาดในการถือเอา ซึ่งนิมิตแห่งภาวนาจิตเสวยรสแห่งวิเวก เพ่งฌานฉลาดในการรักษากัมมัฏฐาน มีสติตั้งมั่น พึงบรรลุนิรามิสสุขอย่าง

แน่นอน.

๖ อิโต พหิทฺธา ปุถุอญฺญวาทินํ

มคฺโค น นิพฺพานคโม ยถา อยํ

อิติสฺสุ สงฺฆํ ภควานุสาสติ

สตฺถา สยํ ปาณิตเลว ทสฺสยนฺติ ฯ

นาคิโต เถโร ฯ

ในลัทธิแห่งเดียรถีร์ภายนอกพระศาสนานี้ ย่อมไม่มีทางไปสู่นิพพานเหมือนอริยอัฏฐังคิกมรรคนี้เลย พระผู้มีพระภาคผู้เป็นบรมครู ทรงพร่ำสอนภิกษุสงฆ์ด้วยพระองค์เอง เหมือนดังทรงแสดงผลมะขามป้อมในฝ่า

พระหัตถ์ ฉะนั้น.

๗ ขนฺธา ทิฏฺฐา ยถาภูตํ ภวา สพฺเพ ปทาลิตา

วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ

ปวิฏฺโฐ ๑ เถโร ฯ

๑ โป. สวิฏฺโฐ ฯ

เราเห็นเบญจขันธ์ตามความจริงได้แล้ว ทำลายภพทั้งปวงได้แล้ว ชาติ

สงสารสิ้นแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มี.

๘ อสกฺขึ วต อตฺตานํ อุทฺธาตุํ อุทกา ถลํ

วุยฺหมาโน มโหโฆว ๑ สจฺจานิ ปฏิวิชฺฌหนฺติ

อชฺชุโน เถโร ฯ

เราอาจยกตนจากน้ำ คือ กิเลส ขึ้นบนบกคือนิพพานได้ เหมือนคนที่ถูกห้วงน้ำใหญ่พัดไปแล้ว ยกตนขึ้นจากน้ำฉะนั้น เราแทงตลอดสัจจะ

ทั้งหลายแล้ว.

๙ อุตฺติณฺณา ปงฺกา ปลิปา ปาตาลา ปริวชฺชิตา

มุตฺโต โอฆา จ คนฺถา จ สพฺเพ มานา วิสํหตาติ ฯ

เทวสโภ เถโร ฯ

กามราคะเพียงดังเปือกต้ม และฉันทราคะเพียงดังหล่ม เราข้ามพ้นแล้วเราเว้นทิฏฐิราคะเพียงดังบาดาลแล้ว เราพ้นจากโอฆะและกิเลสเครื่อง

ร้อยกรอง ทั้งกำจัดมานะหมดสิ้นแล้ว.

๑๐ ปญฺจกฺขนฺธา ปริญฺญาตา ติฏฺฐนฺติ ฉินฺนมูลกา

วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ

สามิทตฺโต เถโร ฯ

อุทฺทานํ

เถโร สมิติคุตฺโต จ กสฺสโป สีหสวฺหโย

นีโต สุนาโค นาคิโต ปวิฏฺโฐ อชฺชุโน อิสิ

เทวสโภ จ โย เถโร สามิทตฺโต มหพฺพโลติ ฯ

วคฺโค นวโม ฯ

เบญจขันธ์เรากำหนดรู้แล้ว ตัดรากขาดแล้ว ตั้งอยู่ ชาติสงสารสิ้นแล้ว

บัดนี้ ภพใหม่ไม่มี.

_____________________________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระสมิติคุตตเถระ ๒. พระกัสสปเถระ

๓. พระสีหเถระ ๔. พระนีตเถระ

๕. พระสุนาคเถระ ๖. พระนาคิตเถระ

๗. พระปวิฏฐเถระ ๘. พระอัชชุนเถระ

๙. พระเทวสภเถระ ๑๐. พระสามิทัตตเถระ.

จบ วรรคที่ ๙