๒. มหาวัจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖

ปญฺญาพลี สีลวตูปปนฺโน

สมาหิโต ฌานรโต สตีมา

ยทตฺถิยํ โภชนํ ภุญฺชมาโน

กงฺเขถ กาลํ อิธ วีตราโคติ.

มหาวจฺโฉ (๑) เถโร.

ภิกษุมีพลังปัญญา สมบูรณ์ด้วยศีลและข้อปฏิบัติ

มีจิตตั้งมั่น ยินดีในฌาน มีสติ

ฉันอาหารพออยู่ได้ ปราศจากราคะ

พึงรอเวลาเป็นที่ดับขันธปรินิพพานในพระศาสนานี้