arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๒

๑. จูฬวัจจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในวรรคที่ ๒มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๒. ทุติยวคฺค

๑. จูฬวจฺฉตฺเถรคาถา

๒. ทุติยวรรค

หมวดที่ ๒

๑. จูฬวัจฉเถรคาถา

ภาษิตของพระจูฬวัจฉเถระ

ทราบว่า ท่านพระจูฬวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๒ จูฬวัจจฉเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๑–๒๖๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๗–๓๐๗

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปาโมชฺชพหุโล ภิกฺขุ ธมฺเม พุทฺธปฺปเวทิเต

อธิคจฺเฉ ปทํ สนฺตํ สงฺขารูปสมํ สุขนฺติ.

จูฬวจฺโฉ (๑) เถโร.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑สี. จูลควจฺโฉ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุที่มากด้วยความปราโมทย์ในธรรม

อันพระพุทธเจ้าทรงประกาศแล้ว

พึงบรรลุสันตบท อันเป็นธรรมเข้าไปสงบระงับสังขาร เป็นสุข

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑นิพพาน (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๑/๘๔)

จบ ๑. จูฬวัจจฉเถรคาถา