๗. อัมพาฏกทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

กลัมพทายกเถราปทานที่ ๖ (๔๓๖)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายมันอ้อน

[๒๖] พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโรมสะ

ประทับอยู่ที่ซอกเขา เราเลื่อมใสได้ถวายมันอ้อน

แด่พระองค์ด้วยมือทั้งสองของตน

ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายทานใด

ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายมันอ้อน

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้สำเร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระกลัมพทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบกลัมพทายกเถราปทาน

อัมพาฏกทายกเถราปทานที่ ๗ (๔๓๗)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายมะกอก

[๒๗] เราได้เห็นพระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ไม่

ทรงพ่ายแพ้อะไร ในป่าใหญ่ จึงได้เอาผลมะกอก

มาถวายแด่พระสยัมภู

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้

ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้นเราไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอัมพาฏกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบอัมพาฏกทายกเถราปทาน

หรีตกิทายกเถราปทานที่ ๘ (๔๓๘)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลสมอ

[๒๘] เรากำลังนำผลสมอ ผลมะขาม

ป้อม ผลมะม่วง ผลหว้า สมอพิเภก กระเบา

ผลรกฟ้า มะตูม มาด้วยตนเอง

เราได้เห็นพระมหามุนีผู้มีปรกติเพ่งพินิจ

ยินดีในณาน เป็นนักปราชญ์ ถูกอาพาธเบียดเบียน

เสด็จเดินทางไกล ประทับอยู่ที่เงื้อมเขา

จึงได้เอาผลสมอทำเภสัชเสร็จแล้วถวาย

แด่พระสยัมภู พยาธิหายไปในทันใดนั้นเอง

พระพุทธเจ้าผู้มีความกระวนกระวายอันละ

ได้แล้ว ได้ทรงทำอนุโมทนาว่า ก็ด้วยการถวาย

เภสัชอันเป็นเครื่องระงับพยาธินี้ ท่านเกิดเป็น

เทวดา เป็นมนุษย์ หรือจะเกิดในชาติอื่น จงเป็น