arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · หัตถิวรรค

๔. เอกสัญญกเถราปทาน (๒๑๔) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในหัตถิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน หัตถิวรรค เอกสัญญกเถราปทาน (๒๑๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๗๙–๓๘๐

หน้า ๓๗๙

๔. เอกสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการไหว้ผ้าบังสุกุล

(ท่านพระเอกสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๑๖} [๑๗] เราได้เห็นผ้าบังสุกุลของพระศาสดาที่ห้อยอยู่บนยอดไม้ จึงได้ ประนมกรอัญชลีไหว้ผ้าบังสุกุล[๑๘] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้สัญญาใดในกาลนั้น ด้วยการได้สัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๙] ในกัปที่ ๒๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชนพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าอมิตาภะ มีกำลังมาก[๒๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกสัญญกเถราปทานที่ ๔

หน้า ๓๘๐

๕. รังสิสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระรังสิสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการได้สัญญาในพระพุทธเจ้า

(ท่านพระรังสิสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๑๗} [๒๑] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าสว่างจ้าดังดวงอาทิตย์อุทัย เปล่งปลั่ง ดังดวงจันทร์ องอาจดังเสือโคร่ง ประเสริฐ มีพระชาติดี ในระหว่างภูเขา[๒๒] อานุภาพของพระพุทธเจ้าพระองค์นั้นรุ่งเรืองอยู่ในระหว่าง ภูเขา เราทำจิตให้เลื่อมใสในพระรัศมีแล้วบันเทิงอยู่ในสวรรค์ ตลอดกัป[๒๓] ในกัปที่เหลือ เราก่อสร้างกุศลด้วยจิตเลื่อมใสนั้น และด้วย การระลึกถึงพระพุทธเจ้า

[๒๔] ใน ๓๐,๐๐๐ กัปแต่ภัทรกัปนี้ เราได้สัญญาใดในกาลนั้น ด้วยการได้สัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการได้สัญญาในพระพุทธเจ้า[๒๕] ในกัปที่ ๕๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชน พระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสุชาตะ มีกำลังมาก[๒๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

จบ ๔. เอกสัญญกเถราปทาน (๒๑๔)