๑๐. กากชาดก เล่ม ๒๗

๑๐. กากชาดก (๑๔๐)

ว่าด้วยกาไม่มีมันเหลว

(กาโพธิสัตว์ได้แสดงธรรมว่า)

{๑๔๐} [๑๔๐] กาทั้งหลายมีใจสะดุ้งอยู่เป็นนิจ เป็นผู้เบียดเบียนสัตว์ทั้งปวง เพราะฉะนั้น กาทั้งหลายผู้เป็นญาติของข้าพเจ้าจึงไม่มีมันเหลว

จบ อสัมปทานวรรคที่ ๑๔

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อสัมปทานชาดก ๒. ปัญจภีรุกชาดก

๓. ฆตาสนชาดก ๔. ฌานโสธนชาดก

๕. จันทาภชาดก ๖. สุวัณณหังสชาดก

๗. พัพพุชาดก ๘. โคธชาดก

๙. อุภโตภัฏฐชาดก ๑๐. กากชาดก

๑๕. กกัณฏกวรรค

๑. โคธชาดก (๑๔๑)

ว่าด้วยคบคนชั่วไม่มีความสุข

(พญาเหี้ยโพธิสัตว์เมื่อจะหนีไปทางปล่องลม จึงกล่าวว่า)

{๑๔๑} [๑๔๑] ผู้คบคนชั่วย่อมไม่ได้ความสุขโดยส่วนเดียว เขาย่อมทำตนให้ถึงความพินาศ เหมือนตระกูลเหี้ยพาตนวอดวายเพราะกิ้งก่าฉะนั้น

๒. สิคาลชาดก (๑๔๒)

ว่าด้วยทำอุบายนอนตาย

(สุนัขจิ้งจอกโพธิสัตว์กล่าวกะนักเลงว่า)

{๑๔๒} [๑๔๒] เหตุที่ท่านทำเป็นเหมือนนอนตายนี้รู้ได้ยากอยู่ แต่เมื่อเราคาบปลายไม้ค้อนฉุดไป ไม้ค้อนก็ไม่หลุดจากมือของท่าน จึงรู้ว่า มิใช่คนตาย

๓. วิโรจนชาดก (๑๔๓)

ว่าด้วยผู้ถูกเยาะเย้ย

(พญาราชสีห์โพธิสัตว์กล่าวกะสุนัขจิ้งจอกว่า)

{๑๔๓} [๑๔๓] มันสมองของท่านไหลออกแล้ว กระหม่อมของท่านก็ถูกทำลายแล้ว ซี่โครงของท่านหักป่นปี้ไปสิ้นแล้ว วันนี้ท่านช่างรุ่งเรืองแท้