๑๐. อกตัญญูชาดก เล่ม ๒๗

๑๐. อกตัญญูชาดก (๙๐)

ว่าด้วยคนอกตัญญู

(เศรษฐีโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่บริษัทบริวารว่า)

{๙๐} [๙๐] ผู้ที่คนอื่นเคยทำความดีทำประโยชน์ให้มาก่อน แต่ไม่รู้สึกถึง บุญคุณของเขา เมื่อมีกิจธุระของตนเกิดขึ้นในภายหลัง ย่อม จะไม่ได้คนช่วยเหลือ

จบ อปายิมหวรรคที่ ๙

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สุราปานชาดก ๒. มิตตวินทชาดก

๓. กาฬกัณณิชาดก ๔. อัตถัสสทวารชาดก

๕. กิมปักกชาดก ๖. สีลวีมังสนชาดก

๗. มังคลชาดก ๘. สารัมภชาดก

๙. กุหกชาดก ๑๐. อกตัญญูชาดก

๑๐. ลิตตวรรค

๑. ลิตตชาดก (๙๑)

ว่าด้วยลูกสกาเคลือบยาพิษ

(นักสกาโพธิสัตว์กล่าวเตือนนักสกาโกงว่า)

{๙๑} [๙๑] คนกลืนลูกสกาที่เคลือบด้วยยาพิษอย่างแรงกล้าเข้าไปก็ไม่รู้สึกตัว เฮ้ เจ้านักเลงชั่ว กลืนเข้าไป ๆ ภายหลังจักมีผลร้ายแก่เจ้า

๒. มหาสารชาดก (๙๒)

ว่าด้วยคนที่เหมาะกับเหตุการณ์ย่อมเป็นที่ต้องการ

(พระเจ้าพรหมทัตเมื่อทรงชมเชยอำมาตย์โพธิสัตว์ จึงตรัสว่า)

{๙๒} [๙๒] ยามคับขัน ย่อมต้องการคนกล้ายามประชุมปรึกษา ย่อม ต้องการคนไม่พูดพล่ามยามมีข้าวน้ำ ย่อมต้องการคนที่รัก ยามเกิดปัญหา ย่อมต้องการผู้รู้

๓. วิสสาสโภชนชาดก (๙๓)

ว่าด้วยภัยมาจากความไว้วางใจกัน

(เศรษฐีโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่บริษัทบริวารว่า)

{๙๓} [๙๓] ไม่ควรไว้วางใจในผู้ที่ยังไม่คุ้นเคยกันแม้ผู้ที่คุ้นเคยกันแล้ว ก็ไม่ควรไว้วางใจ ภัยย่อมมาจากความไว้วางใจ เหมือนภัย จากแม่เนื้อตกถึงราชสีห์ฉะนั้น