๕. นกุลชาดก เล่ม ๒๗

๕. นกุลชาดก (๑๖๕)

ว่าด้วยพังพอนไม่วางใจมิตร

(ฤๅษีโพธิสัตว์เห็นพังพอนกลับมา จึงกล่าวว่า)

{๑๗๙} [๑๗๙] ดูก่อนพังพอน ท่านได้ทำมิตรภาพกับงูผู้เป็นศัตรูแล้ว ไฉนจึง ยังนอนแยกเขี้ยวอยู่อีกเล่า ภัยที่ไหนจะมาถึงแก่ท่านอีก(พังพอนกล่าวว่า)

{๑๘๐} [๑๘๐]บุคคลพึงระแวงในศัตรูไว้ แม้ในมิตรก็ไม่ควรวางใจ ภัยที่เกิดจากสิ่งที่คิดว่าไม่มีภัยย่อมตัดถึงโคนรากทีเดียว

๖. อุปสาฬหกชาดก (๑๖๖)

ว่าด้วยคุณธรรมที่ไม่ตายไปจากโลก

(พราหมณ์โพธิสัตว์พยากรณ์ปัญหาของมาณพแล้วกล่าวว่า)

{๑๘๑} [๑๘๑] พราหมณ์ชื่อว่าอุปสาฬหกะทั้งหลายถูกเผามาในประเทศนี้ประมาณ ๑๔,๐๐๐ คนแล้ว ไม่มีสถานที่ใดในโลกที่ไม่เคยมีคนตาย{๑๘๒} [๑๘๒] สัจจะ ๑ ธรรม ๑ อหิงสา ๑ สัญญมะ ๑ ทมะ ๑ มีอยู่ในบุคคลใด พระอริยเจ้าทั้งหลายย่อมคบหาบุคคลนั้น คุณธรรมดังกล่าวนี้แลชื่อว่า ‘อนามตธรรม ’ ในโลก