๕. นกุลชาดก เล่ม ๒๗

สนฺธึ กตฺวา อมิตฺเตน อณฺฑเชน ชลาพุช

วิวริย ทาฐํ เสสิ (๑) กุโต เต ภยมาคตํ.

นี่เจ้าพังพอนผู้เกิดในครรภ์

ท่านเชื่อมสัมพันธ์กับงูที่เป็นศัตรู

ยังจะนอนแยกเขี้ยวอยู่ ภัยนั้นมีมาแต่ไหนหนอ

(พังพอนตอบว่า)

สงฺเกเถว อมิตฺตสฺมึ มิตฺตสฺมิมฺปิ น วิสฺสเส

อภยา ภยมุปฺปนฺนํ อปิ มูลานิ กนฺตตีติ. (๑)

นกุลชาตกํ ปญฺจมํ.

ในศัตรูบุคคลพึงระแวงไว้ก่อน แม้ในมิตรก็ไม่พึงวางใจ

ภัยที่เกิดขึ้นจากคนไม่มีภัยย่อมกัดกร่อนจนถึงโคนราก

นกุลชาดกที่ ๕ จบ