๙. ครหิตชาดก เล่ม ๒๗

{๒๘๖} [๒๘๖] บุคคลที่โกงต่อคนโกงย่อมมีอยู่แน่นอนบุคคลที่ล่อลวงคน ที่ล่อลวงก็ย่อมมีอยู่เหมือนกัน ดูก่อนท่านผู้มีบุตรหาย ท่าน จงคืนผาลให้เราเสีย ผู้มีผาลหายจะได้ไม่นำลักบุตรท่านไป

๙. ครหิตชาดก (๒๑๙)

ว่าด้วยคนโง่เห็นแก่เงินทอง

(พญาวานรโพธิสัตว์ได้กล่าวกะพวกวานรว่า)

{๒๘๗} [๒๘๗] มนุษย์ทั้งหลายผู้มีปัญญาทราม ไม่เห็นอริยธรรม ย่อมมีคำพูด อย่างนี้ว่า ‘เงินของเรา ทองของเรา’ ดังนี้ ทั้งกลางคืนและ กลางวัน

{๒๘๘} [๒๘๘] ในเรือนหลังหนึ่งจะมีเจ้าของเรือนอยู่ ๒ คน ใน ๒ คนนั้น คนหนึ่งไม่มีหนวด มีนมยาน เกล้าผมมวย และเจาะหู ถูกซื้อตัว มาด้วยทรัพย์จำนวนมาก เจ้าของเรือนผู้นั้นย่อมกล่าวทิ่มแทง คนในเรือนนั้นตั้งแต่แรกมาอยู่

๑๐. ธัมมัทธชชาดก (๒๒๐)

ว่าด้วยผู้ถึงธรรมของสัตบุรุษ

(ท้าวสักกะตรัสถามปุโรหิตโพธิสัตว์ว่า)

{๒๘๙} [๒๘๙] ท่านอยู่เป็นสุขแล้วที่ได้ออกจากแว่นแคว้นมาสู่ป่าที่สงัดเงียบ ท่านนั้นกลับมานั่งเหงาหงอยอยู่ที่โคนต้นไม้แต่ผู้เดียวเหมือน คนกำพร้า